tadi di sekolah, belajar fizikal. ha, fizikal untuk pendidikan awal kanak-kanak.
dalam kelas fizikal ni, memang tiap-tiap minggu jantung kami jadi laju. dan gerakan kardiovaskular yang aktif berlaku membuatkan kami menjalankan gaya hidup yang sihat. tiap-tiap minggu, main bola, main riben gimrama, buat formasi persembahan, guling-guling, lumba bawa gelung, lompat-lompat, panjat badan kawan. kesimpulannya tinggal terjun bangunan je tak buat.
tapi hari ni, kami belajar pergerakan kreatif. (buka kamus nak cari "creative movements" tau.fuhh)
cikgu bagi arahan untuk pergerakan bebas, sambil saya layan jiwang sedih tak dapat ikut umi ke pantai perasaan yang entah apa-apa, cikgu cakap:
"ok sekarang guna hujung jari...ikut...ke depan...ke belakang....."
"jadi angin..."
"jalan atas pasir..."
"bayangkan awak tepi pantai..."
(dah mula nak sedih-sedih dah)
"berpusing..."
"tangan kiri pegang bakul"
"petik bunga di taman..."
sambil perasan jadi snow white
"sekarang petik buah..."
"ok..sekarang jadi pokok...ditiup angin...gerakkan badannnnn, lembut lagi..."
"ok, angin kencang!"
(semua jadi macam orang gila)
"ok, sekarang awak lari di tepi pantai..."
sambil lari-lari anak ala drama melayu
(cikgu jangan sebut pantai lagi boleh takkkkk...huk) dalam hati
"sedang lari awak jumpa peti"
buat muka terkejut
"buka peti..."
"ok tengok apa di dalammmmm..."
"ada anak patung!"
"tiba-tiba anak patung menangis..."
serius seram
"ok, awak dodoikan dia...ke atas, ke tepi...dodoi lagi sampai dia diam"
"ok, awak belai dia...dodoiiii"
bahagian ni, dah terus nangis macam tengok drama hindustan.
"ok, letak balik anak dalam peti..."
apakah???
serius dah rasa macam betul-betul ada anak kat tangan
serius!!!
pastu cikgu cakap,
"awak kenapa?"
sengih je la
*siapa tak faham apa aishah cerita takpe, sekian.
